Τον Φεβρουάριο του 1952 στο εδώλιο του Στρατοδικείου μαζί με τον Νίκο Μπελογιάννη, και τους άλλουςκατηγορούμενους για την υπόθεση των ασυρμάτων, κάθεται ένας αδύνατος 24χρονος με στολή φαντάρου. Ονομάζεται Τάκης Λαζαρίδης και η ιστορία που τον οδήγησε ως την αίθουσα του Στρατοδικείου ξεκινά ήδη από την παιδική ηλικία του.
Η ιστορία για τον Νίκο Μπελογιάννη και άλλους 3 κρατούμενους θα τελειώσει τα ξημερώματα της 30ηςΜαρτίου του 1952 με την εκτέλεσή τους στο Γουδί. Όμως για τον 24χρονο Λαζαρίδη, θα πάρει άλλον δρόμο. Όταν τη μοιραία νύχτα περνούσε την πόρτα του κελιού του, μαζί με τον Μπελογιάννη και τους άλλους μελλοθάνατους συγκρατούμενούς του, ο δεσμοφύλακας του είπε: «Εσύ δεν θα πας μαζί τους!» καθώς η εκτέλεσή του ακυρώθηκε, λόγω του νεαρού της ηλικίας του και του γεγονότος ότι ο πατέρας του είχε εκτελεστεί από τους Γερμανούς κατακτητές.
Το βιβλίο του: «Ευτυχώς ηττηθήκαμε, σύντροφοι», από τον τίτλο του και μόνο προϊδεάζει για την κατάληξη του βασανιστικού διαλόγου που διεξήγαγε ο ίδιος με τη συνείδησή του, στα χρόνια που μεσολάβησαν από τη σύλληψη της ιδέας της συγγραφής του, ως την πρώτη έκδοσή του το 1988.
Ο Τάκης Λαζαρίδης ανοίγει ξανά τις πιο δύσκολες σελίδες της Ιστορίας: Τετάρτη Αυγούστου, Κατοχή, Δεκέμβρης, Εμφύλιος. Ένα έργο που δεν χαρίζεται σε κανέναν και θέτει τα μεγάλα “Γιατί”.
Παρουσιάζει ο Θάνος Καψάλης.
