Deze aflevering ontstond niet uit een contentplan.
Maar uit het leven zelf.
In één week alles.
Vieren. Verbinden. Lachen. Grootsheid.
En tegelijk loslaten. Rouw. Breken. Stilte.
Tamara en ik nemen je mee in een week van uitersten.
Van het Goldiesfeest waar alles stroomde
tot de scheiding van Eefke en alles wat daar tussenin zit.
We praten niet in afgeronde lessen.
Niet in tips.
Niet in hoe het ‘hoort’.
We praten vanuit het midden.
Terwijl het nog beweegt.
Terwijl het nog geen conclusie heeft.
Over hoe het is om groots te leven
en tegelijkertijd keihard mens te zijn.
Over hoe succes en pijn probleemloos naast elkaar bestaan.
Over hoe je kunt dragen wat zwaar is
zonder jezelf te verliezen.
Dit is geen lichte aflevering.
Maar wel een eerlijke.
Voor vrouwen die voelen dat het leven niet netjes in vakjes past.
En dat leiderschap soms betekent
dat je blijft staan terwijl alles beweegt.
Luister als je ruimte hebt.
En als je voelt dat je dit aankunt.
Niet om geïnspireerd te raken
maar om je minder alleen te voelen.