Listen

Description

Deze aflevering is iets emotioneler geworden dan ik had gepland.

Geniet.

Juist nu.

Van alles wat er is.

En verheug je op alles wat nog zal komen.

Liefs, Divera

Donderdag 9 april is er een EXTRA sessie ‘Divera geeft Inspiratie’. Gewoon, omdat het kan. Klik hier voor meer informatie en om je aan te melden:

https://www.divera.nl/diverageeftinspiratie

#diveranl #schitterendlevenshow #schitterendlevenpodcast #diverageeftinspiratie #nietmeerdemeutevolgen #maarderoepvanjehart #letsgo

Dit is het gedicht waar ik het in de podcast over heb:



Er moeten mensen zijn

die zonnen aansteken,

voordat de wereld verregent.

Mensen die zomervliegers oplaten

als het ijzig wintert,

en die confetti strooien

tussen de sneeuwvlokken.



Die mensen moeten er zijn.



Er moeten mensen zijn

die aan de uitgang van het kerkhof

ijsjes verkopen,

en op de puinhopen

mondharmonika spelen.

Er moeten mensen zijn,

die op hun stoelen gaan staan,

om sterren op te hangen

in de mist.



Die lente maken

van gevallen bladeren,

en van gevallen schaduw,

licht.



Er moeten mensen zijn,

die ons verwarmen

en die in een wolkenloze hemel

toch in de wolken zijn

zo hoog

ze springen touwtje

langs de regenboog

als iemand heeft gezegd:

kom maar in mijn armen



Bij dat soort mensen wil ik horen



Die op het tuinfeest in de regen BLIJVEN dansen

ook als de muzikanten al naar huis zijn gegaan



Er moeten mensen zijn

die op het grijze asfalt

in grote witte letters

LIEFDE verven



Mensen die namen kerven

in een boom

vol rijpe vruchten

omdat er zoveel anderen zijn

die voor de vlinders vluchten

en stenen gooien

naar het eerste lenteblauw

omdat ze bang zijn

voor de bloemen

en bang zijn voor:

'ik hou van jou'



Ja,

er moeten mensen zijn

met tranen

als zilveren kralen

die stralen in het donker

en de morgen groeten

als het daglicht binnenkomt

op kousenvoeten



Weet je,

er moeten mensen zijn,

die bellen blazen

en weten van geen tijd

die zich kinderlijk verbazen

over iets wat barst

van mooïgheid



Ze roepen van de daken

dat er liefde is

en wonder

als al die anderen schreeuwen:

'alles heeft geen zin'

dan blijven zij roepen:

'neen, de wereld gaat niet onder'

en zij zien in ieder einde

weer een nieuw begin



Zij zijn een beetje clown,

eerst het hart

en dan het verstand

en ze schrijven met hun paraplu

I LOVE YOU in het zand

omdat ze zo gigantisch

in het leven opgaan



en vallen

en vallen

en vallen

en OPSTAAN



Bij dát soort mensen wil ik horen

die op het tuinfeest in de regen BLIJVEN dansen

ook als de muzikanten al naar huis zijn gegaan

de muziek gaat DOOR

de muziek gaat DOOR

en DOOR



Door: Toon Hermans ✨