در این نشست که با همکاری پژوهشکده ایران شناسی الهه امیدیار-میرجلالی برگزار شد با دکتر مهستی افشارگفتگو داشتیمجشن هنر شیراز گفت وگویی بود پویا و خلاق بین ایران و دنیای بیرون به زبان هنر.موسیقی، رقص، تئاتر، و سینما و در چارچوب جشنوارهای بین المللی که به مدتکم وبیش یازده روز در اواخر هر تابستان برای یازده سال متوالی از ۱۳۴۶ تا ۱۳۵۶ درشیراز و تخت جمشید جریان داشت. با تأکید بر پیشبرد هنرهای ایرانی، هدف جشنهنر از یک سو بزرگداشت آثار سنتی و کلاسیک دنیا بود و از سوی دیگر معرفهنرهای معاصر و نو، به این امید که نمایش آنها در یک جا انگیزه ای شود برایبده بستانی آزاد و پوینده و سازنده بین مردم، فرای زمان و مرزها، فرای نسلها، فرایاقوام و زبانهای گوناگون، از شرق تا غرب و از شمال تا جنوب.ننویسنده در مقدمه کتاب می نویسد:"گزارش زیر در درجة اول مدیون سه نفر از مسئوالن جشن هنر است که کارنامةییازده سالة این جشنواره را به طور شفاهی برای نویسنده شرح دادند و سپس با مهر وحوصله و باریک بینی انعطاف ناپذیری مراقبت کردند که بدون اشتباه بازگو شود. ایناافراد عبارتند از رضا قطبی، مدیر عامل سازمان جشن هنر و رادیو تلویزیون ملیاایران؛ شهرزاد افشار، مسئول موسیقی، رقص، و نمایش در جشن هنر؛ و آربیاآوانسیان، مشاور جشن هنر که در گذشته مرا در تهیة مقاله های انگلیسی با همینممضمون راهنمایی کرده بود؛ آنچه از او در زمینة تئاتر و سینما در جشن هنر آموختهببودم در این نوشته نیز منعکس شده. "دکتر مهستی افشار ضیایی در تهران متولد شد. او در رشته درام و تولید موسیقی کلاسیک در BBC لندن و ORTF پاریس تحصیل کرد و به عنوان مدیر فنی در جشنواره هنر شیراز فعالیت داشت. او در سال ۱۹۸۸۸ دکترای خود را در رشته سانسکریت و فولکلور و اسطورهشناسی هندواروپایی از دانشگاه هاروارد دریافت کرد. در سال ۱۹۸۹، او به مؤسسه گتی در لسآنجلس پیوست و در آنجا به تولید مستندهای ممتعدد و نمایشگاههای موزهای در سراسر جهان درباره میراث فرهنگی بشر پرداخت.آآثار منتشرشده او شامل «هنر و جاودانگی: نقاشیهای دیواری نفرتاری»، «بومشناسی حفاظت»، ، «جشنواره هنر شیراز-پرسپولیس ۱۹۶۷-۱۹۷۷» و ترجمههایی از آثار شاهرخ مسکوب ، مجید لشکری (تئاتر و سینمای آربی اوانسیان) و نسخهای بازنگریشده از کتاب سعید حبشی (سکانس نهایی) درباره پپدر سینمای ایران، اسماعیل کوشان، است
