Serdim Ben
Serdim Ben,
Fiyakasız bir hayale yatağımı,
Çatırdayan gök üzerime yorgan,
Buz tutmuş çaresiz elimi ayağımı.
Serdim Ben,
Çatırdayan göğün yüzü kabarmış,
Yıldırımlar acıtan bir diken gibi pare,
Hangi umuda bağlandıysam yalanmış.
Serdim Ben,
Yıldırımlar, ruhu acıtan diken gibi pare,
Umutlar mazide kirli bir paspas şimdi,
Artık bir dilek hakkım olsa ne çare.
Serdim Ben,
Karınca gibi ekmeğinde insanlara hayret,
Umut ve hayal lugatımda karşılıksız ve,
Hayatımın terkisinde ağır bir muhabbet.
Serdim Ben,
Tabutumun yanına bi’çare uzanmışım,
Hayatımın terkisinde eksik o muhabbet,
Zifiri bir sessizlikte yapayalnız kalmışım.
Serdim Ben...
