Αυτό το επεισόδιο-αναδρομή στην εποχή που όλη η Ελλάδα ήμαστε από κοινού ένας διακεκριμένος γιουροβιζιονολόγος, τα έχει όλα σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που θα προκαλούσε ακόμη και το μπράβο του γνωστού δημοσιογράφου, ανέκαθεν μέλους πάνελ κουτσομπολίστικης εκπομπής και εθνικής μασκότ του ευρωπαϊκού διαγωνισμού τραγουδιού, Γιάννη Πουλόπουλου.
Από τη συμμετοχή των Antique με το Die For You το 2001 μέχρι την ερμηνεία του Mambo από την Έλενα Παπαρίζου στον τελικό του 2006 που ποτέ κανείς δεν είδε στην ΕΡΤ, γιατί κάπως έπρεπε να βγουν τα σπασμένα από τις διαφημίσεις για τον μισθό της συμπαρουσιάστριας της βραδιάς, Μαρίας Μενούνος. Από το ξεμάλλιασμα της Πέγκυ Ζήνα με την ελληνική επιτροπή το 2002 που αντί για το Love Is A Beautiful Thing προτίμησε το S.A.G.A.P.O. του Μιχάλη Ρακιντζή μέχρι τη σύγχυση του αυτού καλλιτέχνη με τον συνονόματο συμπαρουσιαστή της Χριστίνας Λαμπίρη στο Σούπερ Σταρ. Από το πως η Σερτάμπ κατασπάραξε τη Μαντώ το 2003, μέχρι το πως η Ρουσλάνα έτρωγε με τα μάτια της σε κάθε ευκαιρία τον Σάκη Ρούβα το 2004, ο οποίος με τη σειρά του έφαγε ένα μικρόφωνο στο κεφάλι τη στιγμή της περίφημης κωλοτούμπας του, αφού δεν μπορούσε να φάει και τίποτε άλλο, ώστε να είναι οι κοιλιακοί τούμπανο. Από το πως ο Κωνσταντίνος Χριστοφόρου το 2005 νόμιζε ότι θα βγει δεύτερος πίσω από το My Number One μέχρι τον αποκλεισμό της Κύπρου από τη βραδιά του τελικού στον αιώνα τον άπαντα ως την ανάσταση κυρίου που προκάλεσε η Ελένη Φουρέιρα με το Φουέγκο. Από τις φημολογίες για το κόστος του φορέματος της Άννας Βίσση το 2006, μέχρι το εύλογο ερώτημα του αν ο Σαρμπέλ είναι δικιά μας, και αν ναι, τότε γιατί διέπραξε εκείνο το έγκλημα πολέμου κατά της αισθητικής το 2007. Από την εθνική υπερηφάνεια που προκάλεσε το τσιφτετέλι της Καλομοίρας το 2008 μέχρι την εθνική ντροπή του ζεϊμπέκικου του Λούκα Γιώργκα το 2011. Από την προφητεία ότι η δεύτερη προσπάθεια του Σάκη Ρούβα το 2009, όπως εκείνη της Έλενας Παπαρίζου προηγουμένως, θα έφερνε και πάλι την πρωτιά στη χώρα μέχρι την κατάρα που όλες οι συμμετοχές της από το 2010 και εφεξής είναι η μία πιο ξεχασμένη από την άλλη.
Φυσικά δεν θα μπορούσαμε να μην αναφερθουύμε στο feud που μόνο με εκείνο της Bette Davis και της Joan Crawford μπορεί να συγκριθεί, μεταξύ της Δάφνης Μπόκοτα και της Αλεξάνδρας Πασχαλίδου το 2005, όπως και στο αμίμητο – τουλάχιστον πριν τη Συμφωνία των Πρεσπών – «Καλή επιτυχία, Μακεδονία» της Μαρίας Μπακοδήμου με τη σιωπηρή έγκριση/σιγοντάρισμα του Φώτη Σεργουλόπουλου. Αυτά και άλλες πολλές ιστορίες για αγρίους… λάτρεις του «πανηγυριού» της Eurovision που μέχρι πρότινος για τουλάχιστον μια βδομάδα κάθε Μάη μας ένωνε όλους σαν τελικός Euro 2004.
