Senin benim yaşamımdaki önemini şimdi daha iyi anlıyorum.
Sen yokken, daha bir varsın
Uzaktayken, daha bir yakın.
Rüyalarımda sağsın, sapasağlamsın
Ve yadırgamıyor bunu beynim.
Yeni anılar ekliyor anılarımıza beynim
Zihnim nice anılarla dolup taşarken.
Hayatta iyi bir iş mi oldu,
“Bu, kesin annemin işidir” diyorum,
“Cenneti de, cehennemi de örgütlemiştir,
Kesin bir şey ayarlamıştır benim için.”
Kötü bir iş mi oldu hayatta,
Diyorum ki,
“Kesin annem, daha kötüsünün başıma gelmesinden korumuştur beni bulutlarda
O zaman dert etmeye gerek yok çok fazla.”
İnancı yoktu annemin
Kimi zamanlarsa
“Doğaya karışmıştır çoktan,
Ne etkisi olabilir ki doğaya karışmış varlığın?” diyorum.
“Yine de devam etmeli yaşamaya”
Ölümden korkmazdım ama
Artık ölüm denilen o uzak kıta,
Benim için annemin beklediği coğrafya
Kesin haberimi alır önceden,
Ve köfteyle börek yapar bana!
Harika!
Düşlerim yeni anılar biriktirirken
Yüzün hep gülüyor
Anılarda da, düşlerde de,
Seni derin bir sevgiyle özlerken
Düşlerden anı yoğuran gölgene not düşüyorum kaç yüz bin kere
Sözlerim senin diyarına ulaşsın diye.
Çünkü bilirim, bir can başka diyara göçtüğünde,
Bu dünyada bırakır gölgesini.
Bundandır her sabah çerçeveli resmine bakıp
“Günaydın anne” diyorum,
Evden çıkarken
“Görüşürüz anne” diyorum,
Uykuya dalarken
“İyi geceler anne.”
Zor kararlar almam gerektiğinde,
“Peki sen ne diyorsun buna anne?” diye soruyorum.
Yanıt alamayacağımı bilsem de,
Rahatlatıyor beni, sana sormanın keyfi…
