KEKELENEREK DİLE GETİRİLECEK DÜNYA,
Onun konuğu olacağım ben,
Bir ad, terlenecek duvardan aşağıya,
Ve bir yara yalayacak o duvarı aşağıdan yukarıya.
DUYDUM Kİ, BALTA ÇİÇEK AÇMIŞ,
Duydum ki, o yer adlandırılamazmış,
Duydum ki, o yere bakan ekmek, adamı iyileştirirmiş,
Kadının o adam için pişirdiği ekmek.
Duydum ki, onlar hayat için tek sığınak derlermiş.
TAŞLARIN atılması böceklerin arkasından.
O sırada gördüm ki, içlerinden biri yalan söylemiyordu,
Çaresizliğime alıştım, diyerek
Tıpkı senin yalnızlık fırtınan gibi,
O da başardı enginlere yayılan bir sessizliği...
TARLA FARESÎNİN sesiyle çıkıyorsun yukarı,
Keskin bir ayraçla,
Beni gömleğimden tenime kadar ısırıyorsun,
Seni gölgelerle ağırlaştıran konuşmamın ortasında, ağzıma bir bez kapatıyorsun...
