Yazın bittiği her yerde söylenir
Söylenmeyen şeyler kalır geriye
Ve sonra hiç bir şey olmamış gibi,
Usul bir hazırlık başlar uykuya benzer yeni bir mevsime
Ev içlerinde, kır kahvelerinde, deniz kenarlarında İncelen yazın akşam esintilerinde,
Zaman usulca sıyrılır aramızdan
İçimizde duyarız gelecek günlerin geçmişini
Başka ne gelir elimizden?
Büyük bir uzaklığa gülümseyerek geçiştiririz ıskaladığımız şeyleri
Yatıştırıcı rüzgarlar, dışa vurur içimizdeki lodosu,
Saklar bizi
Gözlerimizdeki hüzne 'dinginlik' adını verir,
'Seni iyi gördüm' diyenler:
Biz de iyi hissederiz kendimizi
Elimizden başka ne gelir ki?
Yazın bittiği her yerde söylenir
Söyleyenler inanır bir şeylerin sahiden bittiğine,
Yaz biter,
Bir yanı telaş, bir yanı ürperten yaz sonu ikindileri çıkarır sizi dalgın derinliğinizden
Yaşadığınızı duyarsınız teninizde
Bir zamanlar okumuş olduğunuz kitapları özlersiniz
Yaz bitti...
Yüksek sesle söylüyorum bunu kendime
Her yerde söylendiği gibi,
Yaz bitti,
Yaz bitti,
Hiç bir şey, hiç bir şey
Hiç bir şey....
Yalnızca üşüyorum şimdi
