As adultas non temos por que sabelo todo. Simplemente facemos o que podemos co que sabemos en cada momento. Non saber é válido e non debemos avergonzarnos nin pretender aparentar que somos seres omniscientes, pois o máis humano é precisamente non ter as respostas.
A ignorancia non é un estado perpetuo, senón unha fase pola que pasamos diariamente; pero iso non impide que poidamos estar receptivas e dispoñibles a aprender en vez de usala como escusa. O certo é que a ignorancia, máis que unha carencia, pode converterse nun incentivo marabilloso. Recoñecer e aceptar a propia ignorancia deixa espazo para a curiosidade e a aprendizaxe auténtica ademais de facer que non tratemos con condescendencia, superioridade ou desprezo a alguén cando non sabe algo.
