Ani gelişen bir hadisenin ardından duygularımı sıcak sıcak servis ettiğim bu dördüncü bölümde, 2020 Haziran ayında (ilk dört dakika “filan”lar içinde yüzdüğüm yayında nedensizce Mayıs desem de) bir tümörüm olduğunu öğrenme anımı ve ameliyatımı anlatıyorum. Yaşadığım bazı döngüleri. Birkaç şeyi unuttum. Heyecandan "bir süre tam yürüyemezsin" diyen doktora ilk sorumun "peki sizce tahminen ne zaman koşmaya başlarım" olması gibi . Acımı ve korkularımı espiriler yapıp, kendimle dalga geçerek duygularımı nasıl bastırdığımı fark ediyor ve günün sorusunu şööyle bırakıyorum: Zihnimizde yarattığımız bir şeyleri delicesine bastırmaya çalıştığımız anlarda aslında kendimizle yüzleşmekten kaçıyor olabilir miyiz? Ya da şöyle diyeyim: Duygularımızı ne zaman ve neden ve ne şekillerde bastırıyoruz? Kendimizden kaçmamızın arkasında saklanan o korku sandığı aslında kime ait?🌀
✨Yeni bölümleri kaçırmamak için bizi Spotify ve Apple Podcasts uygulamalarından, vee instagram'dan: https://www.instagram.com/lightoflunaa/ takip etmeyi unutmayınız efenim. O zaman, iyi dinlemeler!🤓❤️
