Faktem jest, że w procesie powstawania wyrobu koszty ustalane są w bardzo wczesnej fazie, a faktyczne koszty powstają dopiero dużo później. We wczesnej fazie uzgodnienia dotyczące wyrobu często się zaniedbuje, zwłaszcza, że konkretne, zorientowane na produkcję i montaż zaprojektowanie wyrobu jest w tym momencie bardzo trudne.
W praktyce często we wczesnej fazie procesu powstawania wyrobu brak jest wystarczających zasobów do intensywnego, zorientowanego na produkcję i montaż projektowania wyrobu ponieważ konieczne zmiany są uwzględniane często pod presją czasu jedynie częściowo i kosztownie.
Celem panowania jakości jest nadzór nad charakterystykami specjalnymi. Dlatego kluczowym wydaje się tutaj transfer wiedzy wspierającej redukcje ryzyka – współpraca pomiędzy zespołem FMEA, kierownictwem, klientami a dostawcami dotycząca potencjalnych błędów.
Charakterystyki specjalne określane są w celu zredukowania przypadków złomowania, przeróbek, części niezgodnych i błędów montażowych. Prawdopodobieństwo reklamacji od klientów, reklamacji gwarancyjnych wyrobu i rządowych kampanii nawrotowych jest minimalizowane poprzez wyspecyfikowanie charakterystyk specjalnych w celu zapewnienia skutecznych kontroli procesu.
W standardzie IATF 16949:2016 w ppkt b) pkt 8.3.3.3 Charakterystyki specjalne przeczytamy, że zespół interdyscyplinarny musi zidentyfikować wszelkie charakterystyki specjalne, które wynikają z ważnych cech wyrobu z różnych źródeł np. specyfikacje klienta, przepisy bezpieczeństwa, parametry procesu itp.
Obejmuje to m.in. : opracowanie strategii nadzoru i monitorowania charakterystyk specjalnych dotyczących wyrobu i procesu produkcji.
Od czego zatem zależy sukces zaawansowanego planowania jakości?
Sukces zaawansowanych planowania jakości wyrobu w dużej mierze zależy od jasnego zdefiniowania docelowych czynników, które pozwalają na rzetelne stwierdzenie spełnienia wymagań wyrobu w kontekście tolerancji i solidnej konstrukcji. W tym celu identyfikuje się charakterystyki specjalne, które stanowią podstawę wszystkich dalszych działań.
Aby jak najwcześniej zintegrować działania związane z identyfikacją charakterystyki specjalnej z rozwojem wyrobu, często niejasno sformułowane wymagania muszą zostać przełożone na wymierne charakterystyki wyrobu i/lub procesu. Jest to jednak przede wszystkim proces ręczny, więc wyniki silnie zależą od doświadczenia i kompetencji zespołu interdyscyplinarnego.
