Alle uitspraken hierboven zijn waar en verrijken je leven. Echt.
Maar weet je?
Ik ben het nu vooral even ontzettend zat. Klaar met de pijn, iedere morgen weer. Klaar met elke dag mijn plannen aan te moeten passen. Mensen en mezelf teleurstellen. Om mijn vrienden en familie zo weinig te zien. Om zo lang te moeten herstellen van een activiteit. Om zoveel verlies te voelen. Het voelt ongelooflijk zwaar en ik ben het nu zo ontzettend zat.
Maar waarom vond en vind ik dat zo moeilijk om te zeggen? Waarom roept Corry vanaf mijn schouder dat ik toch al wel genoeg heb gedeeld over boos zijn? Dat ik niet moet zeuren en positief zijn me veel meer brengt?
Omdat die emoties er vroeger niet mochten zijn. Omdat je leuker wordt gevonden als je lief bent en je aanpast aan de ander.
Nou, die tijd is geweest. Hier ben ik. Met alles wat er is. En hoe ongemakkelijk ook: ik wil nooit meer anders. Dit is echte zelfliefde en zelfzorg.
[Sidenotes]
🙋🏼♀️Heb je 'n vraag? Leuk! Je vindt me op Instagram
📗 Bestel hier mijn boek Ik heb me lief. Hoe ik mijn eigen reddingsboei werd
