Pokora od wieków była uznawana za jedną z najważniejszych cnót duchowych. Dziś poza osobami religijnymi nie budzi zbytniego zainteresowania. To błąd! · Nawet psychologia pokazuje, że jej znaczenie wykracza daleko poza sferę religijną. Skromność nie oznacza uległości ani słabości. Wręcz przeciwnie, pokora wymaga odwagi i jest aktem prawdziwej wolności. Nie każdy potrafi spojrzeć na siebie realnie, by dostrzec swoje wady, a tylko dzięki temu można się zmienić. Postawa skromności pozwala traktować porażki jako naturalną część procesu dojrzewania.
Z kolei w życiu duchowym pokora ma tak zasadnicze znaczenie, że bez niej relacja z Bogiem jest ułomna i nie może być owocna. Dopiero świadomość bycia stworzeniem wobecwielkości Stwórcy pozwala doświadczyć Boga w sercu i jego działania w życiu.
