Einstein bizi affetsin sanki e=mc²
Bu bölümde ISTQB’nin “Erken Test Zaman ve Para Kurtarır” ilkesini masaya yatırıyoruz – ama kitap gibi değil, saha gibi.
Yönetsel, Şiirsel ve Kitabi önce kaotik bir giriş yapıyor (şiir ödevi yapılmamış, bağlantı kopmuş, suçlu tabii ki Alper), sonra yavaş yavaş şu sorulara geliyorlar:
Erken test gerçekten zaman ve para mı kurtarır, yoksa bunu sadece sunumlarda mı söylüyoruz?
Otomasyon projelerine tonla para verilip “hiçbir şey değişmedi” hissi neden bu kadar yaygın?
Yönetim “15 gün önce çıkaralım” diye bastırırken, kim “ya kalite / itibar kaybı?” diye masaya vuruyor?
Test ekipleri riskten bahsedince neden kimsenin gözü parlamıyor?
Bölümde; akademik test prensipleri ile işin “gerçek dünya” baskıları (delivery tarihi, bütçe, itibar riski) arasında gidip geliyoruz.
Otomasyonun amacını, erken testin nereye kadar gerçekten işe yaradığını ve test ekiplerinin işini daha dürüst ve net nasıl anlatabileceğini tartışıyoruz.
Sonuç: Erken test sadece “kitap cümlesi” olmamalı; risk, maliyet ve itibar kaybı üzerinden konuşulmadıkça kimseyi ikna etmiyor.
