Brigitte Bardot
Het verhaal van een absoluut icoon
Geboren in 1934 in een streng Parijs gezin, brak ze in de jaren vijftig door in een land dat nog gevangen zat in tradities en conventies.
Met de film Et Dieu… créa la femme, En God schiep de vrouw uit 1956 werd niet alleen filmgeschiedenis geschreven, maar ook een nieuw vrouwbeeld geïntroduceerd. Bardot belichaamde in de hoofdrol een vrijheid die jonge vrouwen inspireerde en oudere generaties schokte: wulpse dansbewegingen, uitdagende taal en sexy kleding met veel bloot.
Bardot stond voor vrouwelijkheid en was tegelijk wars van feminisme, zo liet ze publiekelijk weten.
Ze werkte met de grootste regisseurs, speelde met acteurs als André Bourvil, Jean Gabin én met die andere "femme fatal" Jeanne Moreau in de film Viva Maria. Ook schitterde de Franse diva met haar Italiaanse evenknie Claudia Cardinale in Les Pétrolières.
In Saint‑Tropez vond ze in 1958 haar toevluchtsoord: La Madrague.
Ze trouwde 4 keer, had veel aandacht van mannen. Toch had ze vaak liefdesverdriet en voelde zich veel verlaten.
Met haar tweede man Jacques Charrier kreeg ze in 1960 een zoon Nicolas. Na de scheiding deed ze afstand van de voogdij. De affaire deed veel stof opwaaien in de Franse pers.
Achter de glitter schuilde een vrouw die steeds meer verstikte onder de druk van roem.
De meedogenloze aandacht van paparazzi dreef haar begin jaren '70 tot een radicale keuze: ze stopte met alles en wijdde haar leven voortaan aan dieren: Zeehonden, dolfijnen, paarden, wolven, ze adopteerde zelfs circusolifanten— Bardot werd een dierenactiviste met een ongekende vasthoudendheid.
Haar latere jaren werden overschaduwd door controverses en scherpe uitspraken die diepe sporen nalieten. Ze is vijf keer veroordeeld voor discriminatie en het aanzetten tot haat. Ze was tegen homoseksualiteit en keerde zich tegen de Islam. Naar eigen zeggen vooral, omdat ze tegen het offeren van schapen was.
Zelfs haar tegenstanders erkennen dat Bardot een unieke plaats inneemt in de Franse cultuur.
Brigitte Bardot is 91 geworden.
In 1967 was ze Serge Gainsbourg tegengekomen, die onder de indruk was van haar schoonheid. Bardot vroeg hem een liefdeslied te schrijven, Gainsbourg antwoordde met Je t'aime moi non plus. Brigitte weigerde het in eerste instantie te zingen en gaf pas in 1986 toestemming om de originele versie op singel uit te brengen. De opbrengsten kwamen ten goede aan haar dierenstichting
Gainsbourg componeerde haar eerste muzikale succes Harley Davidson.In de clip zien we Bardot, geheel in stijl, in een stoer kort zwart leren jurkje en hoge laarzen met een Harley Davidson motor.
Vrouwenemancipatie avant la lettre .
