🎙 اپیزود دوازدهم Fuse Reflex | آرش نعلچگر
در این قسمت به یکی از سختترین پرسشهای این روزهای جامعه ایران پرداختیم:
چطور ممکن است یک انسان عادی، در شرایطی خاص، به سرکوبگر تبدیل شود و ماشه را در برابر هموطن خود بکشد؟
در این ویدیو بررسی میکنیم:
چه تفاوتی میان کشتن در میدان جنگ و شلیک در خیابان وجود دارد؟
آیا شستوشوی مغزی واقعاً وجود دارد یا ما با شرطیسازی ایدئولوژیک روبهرو هستیم؟
چگونه روایتهای تکرارشونده، تهدید دائمی و هویت جمعی میتوانند فرد را به مجری سرکوب تبدیل کنند؟
نقش اقتدار، یونیفورم و انتقال مسئولیت در تصمیم به شلیک چیست؟
آزمایشهای مشهور روانشناسی مانند آزمایش میلگرام و زندان استنفورد چه چیزی درباره اطاعت از قدرت به ما میگویند؟
و مهمتر از همه: در لحظهای که ماشه زیر انگشت است، آیا گزینهی «نه» هنوز وجود دارد؟
در بخش پایانی، خطاب مستقیم به سرکوبگر مطرح میشود:
قدرت ابدی نیست، اما انتخاب فردی ماندگار است.
این قسمت تلاشی است برای شکستن سادهسازیها؛
اگر میخواهیم چرخه سرکوب و خشونت تکرار نشود،
باید بفهمیم چگونه ساخته میشود.
🕊️ این ویدیو دعوتی است به مکث.
مکثی قبل از اطاعت.
مکثی قبل از شلیک.
اگر این اپیزود برایتان مهم بود، آن را با دیگران به اشتراک بگذارید و نظر خود را بنویسید.
---------------------------------
📲 شبکههای اجتماعی فیوز
🟦 telegram https://t.me/fusepodcast
🟥 Instagram https://www.instagram.com/fuse.podcast
🟦 Twitter https://twitter.com/fuse_podcast
---------------------------------
contributions - همیاری
💳 https://paypal.me/persianpoetry
💳 https://reymit.ir/fusepodcast
---------------------------------
Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
