Karol zafascynowany Północną Afryką został podróżnikiem. Jego książka o Maroku, które przewędrował w przebraniu rabina została nagrodzona. Natomiast poznawanie kultury opartej na islamie w pewien sposób obudziło jego serce. Pojawiło się pytanie – może jednak Bóg istnieje? W drodze do Boga trafi na pustynię i podejmie decyzję o życiu w celibacie.
Kiedy wróci do Paryża będzie gotowy, żeby dokonało się trwałe nawrócenie. Modlitwa, godziny wołania „Mój Boże, jeśli istniejesz, daj się poznać!”, spowiedź i stałe kierownictwo duchowe sprawią, że od 1886 roku de Foucauld będzie innym człowiekiem, choć nadal poszukującym jak powierzyć swe życie Bogu.
Bardzo mocnym doświadczeniem duchowym dla Karola była pielgrzymka do Ziemi Świętej. To w Nazarecie podjął decyzję, że chce żyć jak Jezus.
Kolejnym ważnym krokiem będzie wstąpienie do zakonu trapistów w Masywie Centralnym skąd Maria Alberyk, bo takie imię zakonne Karol przyjmie, przeniesie się do Syrii. Tam złoży śluby zakonne…, ale nadal będzie szukał drogi wymagającej większego oddania Bogu, większego podobieństwa do Jezusa...
