Od szóstego roku życia Pierina codziennie uczestniczyła we Mszy św., choć do Komunii św. przystąpiła dopiero po roku. Musiała wstawać wcześnie, żeby zdążyć do oddalonego o pół godziny drogi kościoła parafialnego.
Pierina bardzo dobrze się uczyła. Była bardzo uzdolniona. Chciała się uczyć, ale musiała też wspomagać rodzinę, bo byli w trudnej sytuacji finansowej. Dlatego, kiedy miała jedenaście lat zaczęła uczyć się krawiectwa.
Mając piętnaście lat poszła do pracy w przędzalni bawełny w Albino, kilka kilometrów od jej wioski. Ojciec był słabego zdrowia i wkrótce musiał zrezygnować z pracy.
Pierina pracowała w fabryce na dwie zmiany, porannej i popołudniowej. Jak sama wyznała: „nie mogę żyć bez Mszy św.”, a zatem musiała bardzo wcześnie rano wstawać, by uczestniczyć choćby w jej części.
