Dziś naszym patronem jest święty, którego droga na ołtarze była o tyle ciekawa, że przejdzie nią od pustelni do życia w klasztorze, we wspólnocie. Z leśnej głuszy, Pan Bóg poprowadzi go na „przysłowiowe” stanowiska czyniąc odpowiedzialnym, za wielu. A jak sam wyjaśniał „nieskończenie… dziękuję Bogu za to, że mnie do zakonu powołać raczył; daleko doskonalsze jest życie zakonne niźli pustelnicze…, albowiem pojedynczemu człowiekowi, żywot na ustroniu wiodącemu, nie wszystko dano; a łaski i dary Boże podzielone są pomiędzy wielu, by na wzór handlu duchownego, jedni drugich wspierali."*
Mowa dziś będzie o świętym Janie z Dukli...
