Matylda całe swoje życie była osoba hojną i czyniła wiele dobra. Była też hojna dla kościoła, fundując świątynie i klasztory. Po śmierci Henryka I, który za życia zostawił jej wolną rękę w działalności dobroczynnej, kiedy zamieszkała na dworze swojego syna Ottona, jego doradcy oskarżyli ją o rozrzutność na cele religijne i kradzież królewskich skarbów. Syn skazał ją na wygnanie i umieścił w klasztorze w Enger, w Westfalii. Nie trwało ono jednak zbyt długo, gdyż dzięki interwencji synowej, królowej Edyty, Matylda wróciła na dwór.
