Gdy miał 20 lat, chciał wstąpić do franciszkanów, ale nie przyjęli go, gdyż wyglądał na bardzo zaniedbanego. Wrócił do bycia pasterzem. W wolnych chwilach katechizował, modlił się i zbierał jałmużny.
Dopiero, gdy miał 24 lata, został przyjęty do franciszkanów alkantarzystów, czyli tych o ściślejszej obserwancji, do konwentu w Montfort, niedaleko Walencji. Spełniał proste czynności. Był furtianem, kucharzem i kwestującym na rzecz klasztoru. Najbardziej przypadła mu do gustu praca na furcie zakonnej, gdyż było to proste zajęcie, mógł przez to doświadczać wielu upokorzeń i jego obowiązkiem było dbanie o rozdawanie jałmużny ubogim...
