(...) Do Anglii wrócił w 1154 roku i prymas mianował go archidiakonem w Canterbury. Rok później król Henryk II mianował go swoim lordem kanclerzem. Urząd dawał mu wielkie wpływy na rządy w państwie oraz spory dochód.
W 1162 roku, po śmierci prymasa Teobada, król mianował jego następcą Tomasza. Wtedy przyjął święcenia biskupie i radykalnie zmienił styl życia. Z urzędnika starającego się o zrobienie kariery stał się duszpasterzem zatroskanym o dobro wiernych i samego Kościoła. Zrezygnował z urzędu kanclerza, jak też z przywilejów i dochodów z nim związanych. Podjął życie ascetyczne. Założył pokutną włosienicę i biczował się. Oddawał się modlitwom i uczynkom miłosierdzia. Bronił praw Kościoła i poddanych przed zaborczością monarchy, co rychło doprowadziło do konfliktu z władcą (...)
