In deze aflevering heb ik het over mijn eigen ervaringen met het belang van rust en structuur, specifiek voor mij op vakantie. Maar een gebrek aan rust en structuur kan evengoed van toepassing zijn in de dagdagelijkse thuissituatie. En dan is het geen acuut veranderde situatie meer maar iets permanent waar echt dieper en bewuster naar gekeken zou mogen worden.
Daaraan gekoppeld spreek ik je graag over de effecten of gevolgen van een gebrek aan rust en structuur omdat het een grote impact kan hebben op het gedrag van je hond maar ook op je eigen gedrag! Zeker in de puberteitsfase waarin onze puberhonden vaak 'bananen in hun oren' hebben zitten of letterlijk hun oren op hun gat dragen...
Sommige mensen beweren dan dat 'afgerichtheid' voor meer vrijheid kan zorgen voor de hond. Maar nu moet je mij eens uitleggen hoe je een puberhond 'africht' (wat een kutwoord ook) als zijn oren op zijn gat staan in een context die zoveel interessanter is dan jij of het snoepje in je hand? Ja, door gedrag af te dwingen dus, harde correcties te gebruiken, ik zal hem wel laten luisteren ongeacht of hij hiervoor de mentale capabiliteit heeft of niet...
Hell no!! Neemhet voorbeeld van mijn wandelsafari in dit verhaal. Ik kies ervoor om mijn jonge kindjes naar een omgeving te brengen waarvan ik denk dat ze het leuk gaan vinden maar ik ben enkel in de mogelijkheid om het veilig te laten verlopen door ze te begrenzen. En vinden ze het echt niet fijn om op die manier begrensd te worden, ja weet je... Dan mag ik ook gewoon de uitstap vroegtijdig onderbreken. Dat doen we met puberhonden toch ook! We lijnen ze aan op plaatsen waar het moeilijk wordt en begrenzen maar laten ze los/vrijer op plaatsen waar het veilig is om in de fout te gaan en om al spelenderwijs of op een beloningsgerichte manier te leren.
