მეფე დავითმა დაადგინა, რომ თბილისის იმ უბანში, სადაც მუსლიმები ცხოვრობდნენ, არავის ყოლოდა და დაეკლა ღორი.
მან მისცა მათ უფლება თავისუფლად ლოცვისა. მეფე დავითი ისე კეთილად ეპყრობოდა მუსლიმთა სარწმუნოებას, მეცნიერებას, ხალხსა და სუფიებს, როგორადაც არ ეპყობოდნენ მათ თავად მუსლიმთა შორის.
მე თვითონ ვნახე, როცა მივედი თბილისელ მუსლიმებთან, თუ როგორ ძალაშია მუსლიმთათვის დადებული ყველა ეს პირობა დღემდე.
არაბი ისტორიკოსი ალ-ფარიკი, 1153 წელი
