สวัสดีวันจันทร์วันนี้ ขอแหวกมาเป็นแนว ‘เงิน ๆ ทอง ๆ’ บ้าง โดยสิ่งที่เราจะพูดถึงวันนี้คือเรื่องของ ‘เงินในอนาคต’
.
แนวคิดนี้เราหยิบยกมาจากหนังสือ ‘25 วิธีคิดให้ชีวิตชิบหาย / 25 วิธีคิดให้ชีวิตสบาย ๆ’ ซึ่งในตอนที่ 12 กล่าวถึงเรื่อง ‘เงินในอนาคต’ ไว้อย่างน่าคิด
.
ก่อนอื่นเราขอถามทุกคนก่อนว่า ‘เงินในอนาคต’ ของพวกคุณคืออะไร?
.
บางคนอาจจะคิดถึงเงินเดือนของเดือนหน้า เงินโบนัส แต๊ะเอีย เงินในบัตรเครดิต หรือที่เข้าข้างตัวเองสุด ๆ ก็คงเป็น ‘เงินจากการถูกหวย’
.
แน่นอนว่าเวลาที่เราคิดถึงเงินเหล่านี้ มักจะเป็นเวลาที่เราต้องการใช้ ‘เงิน’ ทำอะไรสักอย่าง แต่ ‘เงินในกระเป๋า’ มันไม่พอ เราเลยต้องคิดถึง ‘เงินในอนาคต’ ที่เรามั่นใจเสียเหลือเกินว่ามันต้องได้ แล้วเดี๋ยวเราค่อยเอามาทบคืน ไม่เป็นไรหรอก
.
แต่ในหนังสือเล่มนี้พยายามกระตุกต่อมมโนของเราไว้ด้วยการบอกว่า “เงินในอนาคตคือความเพ้อเจ้อ มันคือความหวังลม ๆ แล้ง ๆ และไร้วินัยทางการเงินโดยสิ้นเชิง เปิดสมุดบัญชีมาดู มีเท่าไหร่ ก็เท่านั้น… จบ”
.
เพราะถ้าเราหาหนทางที่จะใช้เงินในอนาคตที่ว่าไปเมื่อไหร่ละก็ บอกได้คำเดียวว่า ‘พินาศ’ ง่าย ๆ คือ ถ้าเราใช้มันตั้งแต่ตอนนี้ พออนาคตมาถึงมันก็ไม่เหลืออะไรให้เราใช้แล้วหน่ะสิ นอกจากไปเป็นหนี้สารพัดชนิด
.
แต่ไอ้การที่คุณจะอยากได้อยากมี อยากใช้เงินเพื่อเติมเต็มบางอย่าง ความจริงมันก็ไม่ใช่เรื่องผิดบาปมากนักหรอก โดยเฉพาะในสังคม ‘วัตถุนิยม’ และ ‘บริโภคนิยม’ ที่เราอาศัยอยู่ในตอนนี้ แต่สิ่งที่ผิดก็คือการใช้เงินรัว ๆ จนเงินในบัญชีไม่มีเหลือให้ใช้ แล้วเพ้อไปว่าเดี๋ยวจะเอาเงินในอนาคตของเรามาใช้ก่อน
.
ถ้าของสิ่งนั้นไม่จำเป็นมากพอ หรือตัวคุณเองไม่มีวินัยมากพอ คิดดี ๆ คิดเยอะ ๆ เราหวังว่าบทความนี้จะช่วยยั้งสติใครได้ทัน และขอให้คุณไม่ลุ่มหลงไปกับประโยคที่ว่า “ของมันต้องมี” ที่เอาเข้าจริงแล้ว “ไม่ต้องมีบ้างก็ได้”
.
สวัสดีวันจันทร์
พาฝัน ศรีเริงหล้า
.
#ThePeople #สวัสดีวันจันทร์ #การเงิน #hellomonday
