Vicente Pedroza, clarinet Bb
Program note:
This music was composed based on two different musical ideas from two modern composers, Arnold Schoenberg and Olivier Messiaen. Moreover, Rang-ha (رنگها) means colors in Persian.
The pitch organization of “Farben” from Five Pieces for Orchestra reveals two general layers: a stream of five-voice chords (continually subjected to changes in instrumentation) and a group of very short ejaculatory motives (generally static in instrumentation) that from time to time occur together with the stream of chords, but neither interrupt nor embellish it1. I use this idea of cluster chords and color in my piece.
I was also influenced by Messiaen’s “chord of resonance (accord de la resonance)” “Resonance” is defined as “the intensification and prolongation of sound, especially of a musical tone, produced by sympathetic vibration.”2 However, Messiaen used the term resonance to describe not the intensification of sympathetic pitch classes (unison and octaves) but the engendering of complementary pitch classes.3 Regarding the CR, Messiaen claimed, “Nearly all the perceivable notes—for an extremely keen ear—in the resonance of a low C appear, ‘tempered,’ in this chord.”4 What Messiaen meant by the CR is a “tempered” realization of the overtone series is that certain partials within the overtone series are ambiguous and lie in-between semitones.
The CR contains all the pitch-classes of the overtone series up to the sixteenth partial, compressing the tones into a compact, mostly tertian eight-note chord. In the example, black noteheads indicate “out-of-tune” partials in the overtone series, which must be adjusted to conform to equal temperament.
My theory in this piece:
As I mentioned before, I used two musical ideas for composition in this piece. First, the musician plays the lowest clarinet tone in the entire piece. However, we hear a cluster chord whose tones are changed with the live electronics. This chord is based on harmonic series, and the tones are microtonal.
توضیح قطعه1:
این موسیقی بر اساس دو ایدهی مختلف از دو آهنگساز مدرن آرنولد شوئنبرگ و اولیویر مسیان ساخته شده است.
سازماندهی صدای قطعهی رنگها (Farben) از پنج قطعه برای ارکستر از شوئنبرگ دو لایهی کلی را آشکار میکند. جریانی از آکوردهای پنج صدایی که دائما در حال تغییر در سازها هستند و گروهی از موتیفهای کوچک ثابت در سازها که هر چند وقت یکبار در روند آکوردها رخ میدهد، اما نه آن را قطع میکند و نه زینت میبخشد. من از ایده آکوردهای خوشهای و رنگها در قطعهام استفاده کردهام.
همچنین من تحت تاثیر ایده آکورد طنین از مسیان بودهام. طنین به عنوان تشدید و طولانیکنندهی صدا، بخصوص الحان موسیقیایی، تولیدشده توسط ارتعاشات هملرز تعریف میشود. با اینحال مسیان از واژهی طنین نه برای قویتر کردن صداهای همتن و اکتاو، بلکه برای ایجاد مکمل الحان مختلف در آکورد استفاده میکند. با توجه به تعریف آکورد طنین و بر اساس ادعای مسیان، تقریبا تمام نتّهای قابل درک توسط یک گوش تعلیم دیده، طنین و رنگ یک نت دوی (C) بم در این آکورد را درک میکند. منظور مسیان از آکورد طنین به نمایشگذاشتن اصوات فراتن یا سری هارمونیک است و این الحان مبهم و میکروتنال (مابین اصوات موسیقیایی) هستند.
آکورد طنینی شامل تمام اصوات فراتن تا پایهی شانزدهام است. اصواتهای تکراری حذف شده و این اصوات به صورت یک آکورد هشت صدایی درآمدهاند. در مثال زیر نتهای سیاه خارج از تن به صورت تنهای اعتدال مساوی در نظر گرفته شدهاند.
تئوری استفاده شده در این قطعه:
همانطور که قبلا اشاره کردم من از دو ایدهی موسیقیایی مختلف در این قطعه استفاده کردهام. در تمام طول قطعه نوازنده بمترین تن کلارینت را مینوازد. اگرچه ما شکلهای مختلف از یک آکورد میکروتنال خوشهیی تغییریافته توسط رایانه را میشنویم. این اصوات بر پایهی سری هارمونیک و میکروتنال (ریزصدا) هستند.
