Schreeuwen naar de hemel. Ken je dat? Dat je het in stilte uitschreeuwt, omdat je niet meer weet hoe het verder moet? Omdat je je in de steek gelaten voelt. Omdat je het idee hebt dat God je toch niet hoort en ziet. Als God bestaat, hoe kan hij je dan juist nu je hem zo hard nodig hebt aan je lot overlaten?
