चिनारी हाम्रो धेरै पुरानो रहे झै लाग्दछ
नदेखे पनि भेट सधैं सधैं भए झै लाग्दछ
शितल दिन्छौ पवन भएर मिर्मिरे याममा
मायालु न्यानो स्पर्श दिन्छौ किरणको रूपमा
झन्झनाई बग्छ संगीत तिम्रो हरेक तन्तुमा
आशाको दियो अझै नै बल्छ अँध्यारो कुनामा
हजार खोजें त्यो रूप हेर्न पाउँदै पाइन
मायाले छुने हात थाम्न खोजें समाउनै सकिन
भनिदेऊ आज को हौ तिमी मैले त जानिन
दुई रङ्गी रूप लिएर आउने तिमीलाई चिनिन
