2 Korintiërs 4:7 Ons wat hierdie skat in ons het, is maar kleipotte wat maklik breek; die krag wat alles oortref, kom dus van God, nie van ons nie.
Voel jy soms of jy glad nie meer kan nie? Jy probeer vreeslik hard om vir almal te wys dit gaan goed – maar binne-in is jy doodmoeg, gedaan, en dalk selfs skaam omdat jy nie dinge beter kan hanteer nie. Ons het iewers begin dink dat as jy swak is, jy misluk het. Maar God kyk glad nie so daarna nie.
Toe die komponis Ludwig van Beethoven sy gehoor begin verloor het, was hy stukkend. Musiek was sy hele lewe, sy alles, sy hele wêreld. Vir 'n ruk het hy homself in groot hartseer afgesonder. Maar in plaas daarvan om tou op te gooi, het hy aangehou om musiek te skryf – nie ten spyte van sy swakheid nie, maar juis daardeur. Uit daardie moeilike tyd het sy heel mooiste en bekendste werk gekom: Beethoven se Negende Simfonie. Sy groot leemte het die pad geword na iets ongeloofliks.
Dit is menslike kwesbaarheid waarvan die apostel Paulus gepraat het toe hy vir die mense van Korinte geskryf het in:
2 Korintiërs 4:7 Ons wat hierdie skat in ons het, is maar kleipotte wat maklik breek; die krag wat alles oortref, kom dus van God, nie van ons nie.
In Paulus se tyd was kleipotte goedkoop en broos – maklik gekraak, maklik vervang. En tog kies God ons – brose, gewone mense – om sy lewe en lig in die wêreld in te dra.
So, wat van jou? Kom ons kyk na jou innerlike lewe; na jou mislukkings, jou swakhede, jou laste, jou verwarring, jou skaamte, jou wrok, jou vrees wat soms jou hart beetpak; al daardie goed wat jy liewer wil wegsteek.
Maar, onthou broosheid is nie mislukking nie; dis bewys dat die krag God s'n is, nie joune nie. Ons is almal – elkeen van ons – net soos daardie gekraakte potte waarna Paulus verwys het. Hou dus op om jou krake te probeer wegsteek. Laat God se lig eerder in jou hart daardeur skyn. Want dis juis wanneer jy swak is dat sy krag op sy mooiste en kragtigste is.
Dis God se Woord. Vars … vir jou … vandag.
