Jonas Winterland is een zingende schrijver. Hij laat de tijd de tijd zijn en heeft er vrede mee. In Podlood vertelt hij over de zes jaar die tussen zijn vorige plaat en zijn nieuwe zitten, die later dit jaar verschijnt. Over de arts die zonder enige aandacht voor de mens aan de muzikant vertelde dat hij doof werd aan één oor. Over de tekening van Merel Moonen die zijn nieuwe album siert, en over de tekening van Peter Van den Ende die dat niet doet. Het is een ingetogen gesprek, in een luide wereld. Jonas zou het waarschijnlijk een toevluchtsoord noemen.
Wanneer hij zijn gitaar bovenhaalt en een aantal nummers speelt voel ik mij gezegend, want een huiskamerconcert van de singer-songwriter doet alles even pauzeren. Ook Jonas telt zijn zegeningen, want de voorbije zes jaren brachten naast onrust ook introspectie en een nieuw denken over wat succes nu eigenlijk betekent. Nieuw is trouwens een woord dat vaak valt in het gesprek en in zijn liedjes, alsof er een hele nieuwe Jonas Winterland voor me zit.
Wanneer de microfoons uitgeschakeld zijn en we nog even napraten merken we dat we een zekere genegenheid voor het spelletje Tetris delen. Hoe mooi is dat.
In deze allereerste Podlood met live muziek speelt Jonas Winterland drie nummers uit zijn volgende album Nieuwe planeten om thuis te komen: Regenmaker, Kosmonaut en Families met een barst.
PS: Jonas bracht een koekjesdoos mee, met daarin handgesneden houten figuren. Wat dat precies betekent hoor je in de podcast …
PS: Mijn nieuwe boek Grote mensen weten niets! ligt nu in de boekhandel! Het is “een sprankelend prentenboek over het avondritueel, verteld vanuit de verbaasde en eigenzinnige blik van een kleuter”, aldus uitgeverij De Eenhoorn.
Meer Podlood?
Podlood is een productie van en door Kristof Devos. Logo, cover art en branding door Kristof Devos. Theme song door Skilsel. ©Kristof Devos
