Kazandın sonunda, kocaman bir zafer;Bunu coşkuyla kutla sen bu sefer.Sana gelmediyse düşmanların eğer,Oturup ağlama, belli sardı keder.
Çok pişman olanlar gönderip sarayaHatırlı dostları koyarlar araya.Kapının önünde girerler sıraya;Onların yüzleri dönmüş bak karaya.
Bazıları bilir, hiç bilmezden gelir;Akan sel önünde gözyaşını siler.Bazıları bilmez, sana kıs kıs güler;Onlar da sonunda mağfireti diler.
Af dilemeyenler gayya kuyularaDolsunlar da hemen, sen de it bunları.Gözyaşı döküp de şu ağlayanlarıVar ey gönül, sen de bağışla onları.Ey Ahmed’im, sen de bağışla onları.
