O barın en köşesindeki o masaya neden hep tek başına oturduğunu hiç düşündün mü? Mesele yalnızlığı sevmek değil. Mesele, yanındaki o boş taburenin yarattığı ihtimal.
O tabure, hem bir davetiyedir, hem de bir kalkan. Bir yanın, kapıdan içeri doğru kişinin girmesini ve o boşluğu doldurmasını bir ömür bekler. Diğer yanın ise, o taburenin sonsuza kadar boş kalmasının getireceği o güvenli, o tanıdık, o konforlu yalnızlık için dua eder.
Bu bölüm, o boş taburenin hikayesi. Kendi ellerimizle yarattığımız o "belki" ihtimalinin ve o ihtimalin gerçekleşmesinden duyduğumuz o anlamsız korkunun monoloğu. Hem biri olsun isteyip, hem de o kişinin yanına oturmaya cesaret edemeyeceğini bilmenin o trajikomik araf halini konuştum.
Eğer sen de o tabureyi hem dolu, hem de boş hayal edenlerdensen, bu bölümdeki fısıltılar sana çok tanıdık gelecek.
Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/bira-yaninda-gelen-beles-cerez--6688766/support.
