Look for any podcast host, guest or anyone
Showing episodes and shows of

Rooh Savar

Shows

Prends ta place2025-09-1730 minDans la tête d\'un CEO par Yacine Sqalli2025-06-231h 12Dans la tête d\'un CEO par Yacine Sqalli2025-06-2208 minZAC a dit2025-03-1347 minRooh Cast (All podcasts)2024-10-0312 minRooh Cast (All podcasts)2024-10-0209 minRéussir en France: mode d\'emploi2024-09-1738 minRéussir en France: mode d\'emploi2024-09-0929 min40 nuances de Next2024-06-2118 minAVENTURIERS DE LA VIE par Adrien Hardy2024-03-2658 minAVENTURIERS DE LA VIE par Adrien Hardy2024-03-2658 minImpact.info en français2024-02-2810 minOn lâche rien !2024-02-151h 09On lâche rien !2024-02-1405 minRooh Cast (All podcasts)2021-12-1651 minRooh Cast (All podcasts)2021-12-1644 minRooh Cast (All podcasts)2021-12-1641 minRooh Cast (All podcasts)2021-12-1640 minMIGRA-SONS2021-11-2330 minRooh Cast (All podcasts)2021-04-2129 minRooh Cast (All podcasts)2021-04-2123 minRooh Cast (All podcasts)2021-04-2123 minRooh Cast (All podcasts)2021-04-0714 minRooh Cast (All podcasts)2021-03-3120 minRooh Cast (All podcasts)2021-01-1824 minRooh Cast (All podcasts)2021-01-0727 minRooh Cast (All podcasts)2020-12-2310 minRooh Cast (All podcasts)2020-11-2528 minRooh Cast (All podcasts)2020-11-0423 minRooh Cast (All podcasts)2020-11-0305 minRooh Cast (All podcasts)2020-11-0206 minRooh Cast (All podcasts)2020-10-1405 minRooh Cast (All podcasts)
Rooh Cast (All podcasts)مسافر دوم : حسین درخشان و رسانه – تاکسی ایرانشهر #۲ حسین درخشان پدر وبلاگ فارسی لقب گرفته است و از نخستین (و شاید نخستین) وبلاگ‌نویس ایرانی و فارسی زبان است. او از پیش‌قراول‌های نسل روزنامه‌نگارهای دیجیتال است. پس از فراز و نشیب‌های زیاد در زندگی حرفه‌ای، حسین درخشان امروز نه تنها در ایران، بلکه در سطح جهانی از پژوهشگرانِ برجسته در موضوع رسانه‌های دیجیتال، سانسور و آیندهٔ رسانه شناخته می‌شود. در دومین شماره از تاکسی ایرانشهر با او دربارهٔ هوش مصنوعی و تاثیر آن در زندگی بشر و همچنین در آیندهٔ دموکراسی و رسانه در دنیای مدرن، شکل‌های مدرنِ سانسور و جنگ روانی و… به گفت‌وگو نشستیم. در طی گفت‌وگو حسین درخشان به چند منبع اشاره کرد که در ادامه می‌آید : Information disorder: Toward an interdisciplinary framework for research and policy making نوشته مسافر دوم : حسین درخشان و رسانه – تاکسی ایرانشهر #۲ اولین بار در روح‌سـوار پدیدار شد. The post مسافر دوم : حسین درخشان و رسانه – تاکسی ایرانشهر #۲ appeared first on RoohCast.
2020-08-0900 minRooh Cast (All podcasts)2020-07-1032 minRooh Cast (All podcasts)
Rooh Cast (All podcasts)تاکسی ایرانشهر – مسافر اول – حمزه غالبی : مسئله‌های ماتقریبا در همه جای دنیا تاکسی یکی از مکان‌هایی هست که آدمها از هر دری اونجا سخن می‌گن. راننده‌های تاکسی هم از کسانی هستند که خیلی خوب در بحث مشارکت می‌کنند. و بعضی وقت‌ها حرف‌های حکیمانه‌ای ازشون می‌شنویم. شاید یک دلیلش تجربهٔ زیستهٔ بسیار غنیِ اونها باشه. چه تجربه‌های شخصیِ خودشون، و چه تجربه‌هایی که مسافرها به اونها انتقال می‌دن. خدا می‌دونه هجم اطلاعات و داده‌های یک راننده تاکسی چند ترابایته. به احتمال زیاد این قدر زیاد هست که برای آموزش یک الگوریتم هوش مصنوعیِ تحلیل و مشاوره کافی باشه. من روح‌الله شهسوار هستم. نویسندهٔ وبلاگ روح‌سوار و رانندهٔ تاکسی ایرانشهر. ۳۷ سالمه. متولد مشهد و اهل خراسانم هستم. ده سالی هست که در پاریس زندگی می‌کنم و در حال حاضر موسس و مدیرعامل یک استارت‌آپ در حوزهٔ هوش مصنوعی و رسانه هستم. مهمون‌ها و مسافرهای تاکسی من افرادی هستند که در پایان دوران جوانی‌شون بسر می‌برند اما تجربه‌های خیلی زیادی را از سر گذروندن. به قول معروف آدمهای دنیا دیده‌ای هستند و دنیایی که ما در اون زندگی می‌کنیم را بخوبی تجربه و زندگی کردن و حتی گه‌گاه نقشی در تقییر و تحول‌های این دنیا داشتن.ازشون خواستم که بر مبنای این تجربه‌ها بشینیم و باهم دربارهٔ ایران صحبت کنیم. از مهمان‌هام خواستم که دربارهٔ مسائل روز صحبت نکنند و بحث را در چهارچوب مسائل کلان نگه دارند. اینطوری شاید گفت‌وگوی ما ماندگارتر شود. برای امتحان، دو گف‌وگوی اول را یک سال پیش در بهار ۱۳۹۸ ضبط کردم و پس از یک سال داریم آنها را در بهار ۱۳۹۹می‌شنویم. The post تاکسی ایرانشهر – مسافر اول – حمزه غالبی : مسئله‌های ما appeared first on RoohCast.
2020-05-1752 minRooh Cast (All podcasts)
Rooh Cast (All podcasts)تاکسی ایرانشهر – مسافر اول – حمزه غالبی : مسئله‌های ماتقریبا در همه جای دنیا تاکسی یکی از مکان‌هایی هست که آدمها از هر دری اونجا سخن می‌گن. راننده‌های تاکسی هم از کسانی هستند که خیلی خوب در بحث مشارکت می‌کنند. و بعضی وقت‌ها حرف‌های حکیمانه‌ای ازشون می‌شنویم. شاید یک دلیلش تجربهٔ زیستهٔ بسیار غنیِ اونها باشه. چه تجربه‌های شخصیِ خودشون، و چه تجربه‌هایی که مسافرها به اونها انتقال می‌دن. خدا می‌دونه هجم اطلاعات و داده‌های یک راننده تاکسی چند ترابایته. به احتمال زیاد این قدر زیاد هست که  برای آموزش یک الگوریتم هوش مصنوعیِ تحلیل و مشاوره کافی باشه. من روح‌الله شهسوار هستم. نویسندهٔ وبلاگ روح‌سوار و رانندهٔ تاکسی ایرانشهر. ۳۷ سالمه. متولد مشهد و اهل خراسانم  هستم. ده سالی هست که در پاریس زندگی می‌کنم و در حال حاضر موسس و مدیرعامل یک استارت‌آپ در حوزهٔ هوش مصنوعی و رسانه هستم. مهمون‌ها و مسافرهای تاکسی من افرادی هستند که در پایان دوران جوانی‌شون بسر می‌برند اما تجربه‌های خیلی زیادی را از سر گذروندن. به قول معروف آدمهای دنیا دیده‌ای هستند و دنیایی که ما در اون زندگی می‌کنیم را بخوبی تجربه و زندگی کردن و حتی گه‌گاه نقشی در تقییر و تحول‌های این دنیا داشتن.ازشون خواستم که بر مبنای این تجربه‌ها بشینیم و باهم دربارهٔ ایران صحبت کنیم. از مهمان‌هام خواستم که دربارهٔ مسائل روز صحبت نکنند و بحث را در چهارچوب مسائل کلان نگه دارند. اینطوری شاید گفت‌وگوی ما ماندگارتر شود.  برای امتحان، دو گف‌وگوی اول را یک سال پیش در بهار ۱۳۹۸ ضبط کردم و پس از یک سال داریم آنها را در بهار ۱۳۹۹می‌شنویم. اولین مهمان من حمزه غالبی است. حمزه ۳۷ سال پیش در یزد بدنیا آمده. کمربند سیاه کاراته داره. تیزهوشان بوده. در یزد لیسانس مهندسی برق خونده و در تهران در دانشگاه تربیت مدرس کارشناسیِ ارشد اندیشهٔ سیاسی خوانده. در دههٔ هشتاد از وبلاگ‌نویس‌های پرخواننده بوده و همچنین نایب‌رییس شاخهٔ دانشجویان جبههٔ مشارکت در همین دوره بوده. مدیر اجرایی موسسهٔ توحید و تعاون بوده. در سال ۱۳۸۸ مسئول شاخهٔ جوانان ستاد میرحسین موسوی بوده و به دلیل همین فعالیت‌ها همون سال مهاجرت سیاسی به فرانسه کرده. در پاریس دوباره علوم سیاسی خونده. مدتی رییس هیات‌مدیرهٔ یک ان جی اوی اروپایی در حوزهٔ کارآفرینی برای مهاجران بوده. برای مدت کوتاهی به آمریکا رفته و در یک دوره در کندی اسکول دانشگاه هاروارد شرکت کرده.  دوباره در پاریس کارشناسی ارشد در در ام بی ای گرفته و در چند سال اخیر در تاسیس چند استارت آپ در حوزهٔ  تک فعالیت داشته و الان هم در همین زمینه مشغوله. نوشته تاکسی ایرانشهر – مسافر اول – حمزه غالبی : مسئله‌های ما اولین بار در روح‌سـوار پدیدار شد. The post
2020-04-2852 minLa cantine des âmes2020-04-0619 minRooh Cast (All podcasts)
Rooh Cast (All podcasts)مرده‌های متحرک به وقتِ کرونا – صداسوار – ۲ مرده‌های متحرک به وقتِ کرونا – صداسوار – ۲اگر چند روزی هست که در خانه نشستید تا ویروس کرونا شرش را از سر شما و خانواده‌تون کم بکنه، اگر از جهش عظیم این این ویروس در چهار گوشهٔ جهان بهت زده شدید، و اگر مثل خیلی‌های دیگه نگران هستید که بعدش قراره چی بشه، به این داستان گوش کنید. در سال ۲۰۱۰، میلیونها آمریکایی از صفحه‌های تلویزیون‌شون با صحنه‌های وحشتناک و غیرقابل تصوری روبرو شدند. یک ویروس ناشناخته که در کل کشور پخش شده، آدمها را به مرده‌های آدم‌خوار تبدیل می‌کنه. هیچ کس هنوز نمیدونه این ویروس چطور متولد و منتشر شده. اما آرام آرام همه می‌فهمند که چطور عمل میکنه. تقریبا همه بهش آلوده شدن. ویروس اما در آدمهای زنده تاثیرش را نشون نمیده. مشکل از اونجایی شروع می‌شه که فرد آلوده می‌میره. چند ثانیه پس از مرگ، انسان مرده شروع به حرکت می‌کنه و به زنده‌ها حمله‌ور می‌شه. اگر مرده‌ٔ متحرک کسی را گاز بگیره، مردن و آلوده شدنِ اون فرد حتمی‌یه. و بعد از مرگ … نوشته مرده‌های متحرک به وقتِ کرونا – صداسوار – ۲ اولین بار در روح‌سـوار پدیدار شد. The post مرده‌های متحرک به وقتِ کرونا – صداسوار – ۲ مرده‌های متحرک به وقتِ کرونا – صداسوار – ۲ appeared first on RoohCast.
2020-03-1700 minBaklava & géopolitique, le podcast de Thinkestân | RoohCast2020-01-2354 minRooh Cast (All podcasts)2020-01-2354 minRooh Cast (All podcasts)2019-06-2136 minBaklava & géopolitique, le podcast de Thinkestân | RoohCast2019-06-2136 minRooh Cast (All podcasts)2019-06-1956 minRooh Cast (All podcasts)
Rooh Cast (All podcasts)خانواده همیشه در مراجعه است – معرفی دو سریال – صدای بهمنخب! وقتی که به کمک اپ هابی، متوجه شدم که در این چند سال اخیر بیش از سه هزار و هشتصد اپیزود سریال دیدم، با خودم گفتم شاید بتوانم در پادکست صدای بهمن بخشی از نظرهام دربارهٔ آنها را با شما در میان بذارم. از دههٔ ۱۹۹۰ میلادی که شبکهٔ اچ بی او یک سرمایه‌گذاری هنگفت روی ساخت سریال‌های اصلی را شروع کرد، این صنعت متحول شد. سریال‌هایی مثل اوز، سوپرانوها، شنود (یا د وایر) و سکس و شهر چنان موفقیتی کسب کردند که دیگر شبکه‌ها هم به فکر سرمایه‌گذاری جدی در این صنعت افتادند. تا قبل از آن سریال‌ها جدی گرفته نمی‌شدند. بلکه همیشه در سایهٔ سینما و ادبیات قرار داشتند. اما دیگه دههٔ ۲۰۰۰ میلادی این هنر جای خودش را بعنوان یک ژانر مستقل تثبیت کرد. چه در عرصهٔ هنر با خلق شاهکارهایی مثل شنود، لاست، سوپرانوها، و چه از لحاظ موفقیت تجاری. همهٔ اینها را گفتم تا یادآوری کنم که دیگه الان سریال یک مقولهٔ حاشیه‌ای نیست، بلکه هنر/صنعتِ تمام عیار است. کمتر رمانی در بیست سال اخیر نوشته شده که به اندازهٔ سریال «شنود»  در ایجاد تعلیق موفق باشه و همزمان دیالوگهای بی‌نقص داشته باشه و در اوج داستان‌سرایی هم جای بگیره. کمتر فیلمی مثل بازی تاج و تخت ساخته شده بتواند چندین ژانر مختلف را در حد اعلا باهم مخلوط و یک اثر فاخر و عمیق تولید کند. اما من می‌خواهم در این قسمت از صدای بهمن، برای شما از دو سریال صحبت کنم که هرکدام از یک لحاظ با جریان غالبِ سریال‌سازی در این دو دههّ اخیر فرق دارند. این ما است   ( this is us ) «رابطهٔ احساسی» محور اصلی این سریال است. من تا بحال هیچ سریالی ندیده‌ام که اینقدر سرشار از لحظه‌های احساسی باشد و به این خط روایی وفادار بماند. سازندگان «این ما است» توانسته‌اند تا الان در طول این سه فصل، با ماجراهای پرتلاطم این ریتم و ضرب‌آهنگ را حفظ کنند. شاید همین دلیل اصلی موفقیت این سریال و جایزه‌های پرتعدادی باشد که از آن خود کرده‌اند. دودمان  ‌Bloodline «ما آدم‌های بدی نیستیم. اما کارهای بدی انجام دادیم.» این شعار سریال دومی است که برای شما انتخاب کردم. هرچه در سریال اول از خوبی‌های خانواده گفتیم، با معرفی سریال «دودمان» می‌خوام به آن روی سکهٔ خانواده و روابط خانوادگی بپردازم. صدای بهمن بخشی از وبلاگ روح‌سوار است و قصد ندارم صفحه‌های جدیدی در شبکه‌های اجتماعی راه بیاندازنم. بنابراین می‌توانید همان روح‌سوار را در توییتر، اینستاگرام، تلگرام و فیسبوک دنبال کنید. نظردادن و کامنت گذاشتن را فراموش نکنید. هر شماره سعی می‌کنم چند تا از کامنت‌های شما را برای خوانندگان بخوانم. بهترین راه برای گوش کردن صدای بهمن دنبال کردنِ آن از طریق گوشی‌های همراه است. اگر آی‌فون دارید از اینجا گوش بدهید یا در اپل استور «صدای بهمن» را جستجو کنید. اگر گوشی اندروییدی دارید از اینجا گوش کنید یا اینکه فید صدای بهمن را وارد اپ پادکست خود بکنید و یا «صدای بهمن» را در آن اپ جستجو کنید. کارآمدترین اپ برای گوش دادن به پادکست FM Player است که می‌توانید آن را برای گوشی اندروییدی از اینجا و برای آی‌فون از اینجا دریافت کنید. نوشته خانواده همیشه در مراجعه است – معرفی دو سریال – صدای بهمن اولین بار در روح‌سـوار پدیدار شد. The post
2019-04-2900 minBaklava & géopolitique, le podcast de Thinkestân | RoohCast2019-03-0714 minRooh Cast (All podcasts)2019-03-0714 minRooh Cast (All podcasts)2019-02-2458 minRooh Cast (All podcasts)2017-11-1220 minRooh Cast (All podcasts)2017-10-1830 minRooh Cast (All podcasts)2017-10-0122 minRooh Cast (All podcasts)2017-06-1219 minRooh Cast (All podcasts)2017-05-3120 minRooh Cast (All podcasts)2017-04-3021 minRooh Cast (All podcasts)2017-04-1820 minRooh Cast (All podcasts)2017-03-2617 minRooh Cast (All podcasts)2017-03-0615 minRooh Cast (All podcasts)2017-02-1622 minRooh Cast (All podcasts)2017-02-0124 minRooh Cast (All podcasts)2016-12-1624 minRooh Cast (All podcasts)2016-12-0616 minRooh Cast (All podcasts)2016-11-0717 minRooh Cast (All podcasts)2016-11-0422 minRooh Cast (All podcasts)2016-10-2022 minRooh Cast (All podcasts)2016-10-0718 minRooh Cast (All podcasts)2016-09-2317 minRooh Cast (All podcasts)2016-09-0915 minRooh Cast (All podcasts)2016-08-2618 minRooh Cast (All podcasts)2014-01-2500 minRooh Cast (All podcasts)
Rooh Cast (All podcasts)John Snow’s Mood حالِ جان اسنو – ۱۳۹۲ الِ من در این چند سال، همچون «جان اسنو»یی بود که به سرزمین‌های سرد شمالی تبعید شده، در حالی که برادران و خواهرانش در چنگ ستمگران و حیله‌گران اسیر و زخمی و شهید می‌شوند. زنان و مردانی که می‌جنگند، می‌بازند، می‌بَرند، نارو می‌خورند، سلاخی می‌شوند، دوباره بلند می‌شوند و می‌جنگند، اما «جان اسنو» در کنارشان نیست. بعضی‌ها فراموش‌اش کرده‌اند و برخی هنوز به یادش دارند. اما «گرَش یاد آورند یا نه، او از یادشان نمی‌کاهد.» حالِ «جان اسنو»یی که با شمالی‌ها می‌زییَد، می‌خورد و می‌آشامد، راه و رسم جنگیدن می‌آموزد، عاشق‌شان می‌شود و هم‌خوابگی می‌کند، اما در آخرین لحظه، روحِ سیاهِ کلاغی‌اش را رها نمی‌کند. تمام امیدش، پیوستن به برادران و خواهران‌اش است. تمام عزم‌اش بازگشتن به میدانِ اصلیِ نبرد است. حالِ من، حالِ من حالِ «جان اسنو»یی‌ست که همه‌ی هویت‌اش به یک گرگ، یک ردای سیاه، یک قلم و یک دست‌بندِ سبز گره خورده است. سربازی که افتان و خیزان، به عهداش برای پاسداری از دیوارِ بلندِ سبز وفادار مانده.   نوشته John Snow’s Mood حالِ جان اسنو – ۱۳۹۲ اولین بار در روح‌سـوار پدیدار شد. The post John Snow’s Mood حالِ جان اسنو – ۱۳۹۲ appeared first on RoohCast.
2013-12-2500 minRooh Cast (All podcasts)
Rooh Cast (All podcasts)موسیقی پس از ۸۸ – ۱۳۹۲موسیقی مثل خیلی از هنرهای دیگر، بازتاب آن چیزهایی است که در یک جامعه در جریان‌اند. مثل موسیقی در دهه‌های ۵۰ و ۶۰ و ۷۰ میلادی در اروپا و آمریکا٬ که بازتابی بود از جنبشهای اعتراضی که در آن دوران٬ در درونِ همان جامعه‌ها در جریان بود. موسیقی امروز این کشورها هم بیشتر بازتاب‌دهنده‌ی جامعه‌های مصرف‌گرا و تفریح‌خواه و صنعتی شده است. یا مثلن موسیقی دوران جنگ در ایران٬ بازتاب‌دهنده‌ی خیلی از چیزهایی بود که در مملکت می‌گذشت. آهنگران و نوحه‌هاش٬ نماد و قهرمان موسیقیِ آن دوره بودند. اگر قبول کنیم که پس از خرداد ۸۸ خیلی چیزها در جامعه‌ی ایرانی تغییر کرد٬ می‌توانیم رد این تغییر را در موسیقی هم دنبال کنیم. این برنامه تلاشی هست برای پیگیریِ بازتابِ رخدادهای سیاسی٬ اجتماعی و فرهنگی در آیینه‌ی موسیقیِ ایران. برای رسیدن به این هدف٬ لازم نیست کار خفنی انجام بدهیم. کافیست فقط به بعضی از جریان‌های موسیقی اجتماعی ایران گوش بدیم. البته با دقت. در این برنامه٬ ما باهم به کیوسک گوش می‌دهیم٬ نامجو را بررسی می‌کنیم٬ گروه‌هایی مثل بی‌بَند٬ رادیو تهران٬ ۱۲۷ ٬ بالگرد و خیلی‌های دیگه را دنبال می‌کنیم. البته رعنا فرحان و شاهین نجفی و تعداد دیگه‌ای از خواننده‌ها را فراموش نمی‌کنیم. سری هم به نسل داریوش و ابی و البته «شجریان» می‌زنیم. به رپر ها هم گوش می‌دهیم. اما برنامه‌ی ما بدون گوش دادن به آریا آرام‌نژاد و حسین زمان٬ یه چیزی کم خواهد داشت. پس حتمن به آنها‌ هم سری می‌زنیم. حتی سری خواهیم زد به خواننده‌های غیر ایرانی‌ای که تحت تاثیر رخداد‌های ۸۸ و جنبش سبز ترانه‌سرایی کردن. یه عالم موسیقی ناشناخته هم داریم که باید با دقت بهشان گوش بدیم. شاید بتوانیم در پایان این مجموعه برنامه٬ یک دانشنامه‌ی کوچیک از موسیقی اجتماعی ایران گردآوری کنیم. موسیقی متن: یه روز خوب میاد | هیچکس نوشته موسیقی پس از ۸۸ – ۱۳۹۲ اولین بار در روح‌سـوار پدیدار شد. The post موسیقی پس از ۸۸ – ۱۳۹۲ appeared first on RoohCast.
2013-11-2500 minRooh Cast (All podcasts)2013-10-2500 minRooh Cast (All podcasts)2013-05-2500 minRooh Cast (All podcasts)
Rooh Cast (All podcasts)ویرجینیا وولف در قطارِ ناکجا – ۱۳۹۲یک ویرجیانا ولف جلوم واستاده. با دست چپش که مماس با سینهء من هست، می‌لهء مترو را گرفته و با اون دست دیگش یک فلاسک کوچیک قهوه را محکم در دستش نگه داشته و به بدنش فشار می‌ده. دقیقا زیر سینه هاش؛ که خیلی هم برجسته نیستن. من فقط گردن کشیده و موهاش که به سبک دخترهای روستایی پشت سرش گره خورده را می‌بینم. تا همینجاش شکی ندارم که ویرجینیا ولف هست. بوی تلخِ قهوۀ توی فلاسک با عطر نرم شامپویی که احتمالا یک ساعت پیش به سرش زده در دماغم پیچیده. حتی در گرمای این روزِ داغ تابستونی، حرارت بدنش اینقدر نزدیک هست که از فاصله‌ای که گاهی به اندازهء قطر یک کاغذ می‌رسه، احساسش می‌کنم. همۀ مسافر‌ها در یک فضای یک و نیم در دو م‌تر، در پاگرد قطارِ دو طبقهء تندرویی که از پاریس خارج می‌شه، به هم چسبیدیم. فقط جا برای تکون دادن سرم هست. پس برمی گردونمش و به راست نگاه می‌کنم. مرد جوون مو بور که گاهی کتف هاش به شونۀ من مماس می‌شه، در یک دست کتاب داره و با دست دیگه می‌له را نگه داشته و غرق خوندنه. اینقدر خونسرده که آدم نمی‌فهمه آیا اون می‌له را نگه داشته یا می‌له اون را؟ از روی شونه‌اش نگاهی به کتاب می‌ندازم. رمان هست. ولی از موضوعش چیزی دستگیرم نمی‌شه. ویرجینیا ولف مثل یک مومیایی سر جاش واستاده. سرم را به چپ بر می‌گردونم. شش هفت تا آدم قد و نیم قد، همه بی‌حرکت ایستادن. هیچکس حتی به چپ و راست هم نگاه نمی‌کنه. همه به ناکجا خیره شدن. ناکجایی که البته برای هرکس جهتی متفاوت داره. بر می‌گردم و دوباره به جوون نگاه می‌کنم. هنوز کتاب می‌خونه و می‌له را نگه داشته. جلوی مرد جوون، پنج_شیش تا از مسافر‌ها روی پله‌هایی که به طبقۀ بالا می‌ره نشستن. ولی هیچکس با هیچکس حرف نمی‌زنه. فاصلهء این دو ایستگاه از بقیه بیشتره و اینقدر وقت داری که به همه نگاهی بندازی. پیرمردی که پشت سرم ایستاده، کم کم داره اذیت می‌شه. از تکونهایی که می‌خوره می‌شه فهمید. هوای واگن خیلی گرم و گرفته است. گوشی را در گوشم محکم می‌کنم و صدا را بلند. این ترانۀ کیوسک را خیلی دوست دارم: بارون نمی‌اد هیچوقت ولی خیابونا خیسه… فقط مرد‌ها زنده ان، وقتی زنده‌ها باید بمیرن… بالاخره ویرجینیا ولف تکونی می‌خوره و من می‌تونم از فاصله بین دو نفری که شانه به شانه واستادَن، دختر سیاهپوستی را ببینم که داره به ناکجا لبخند می‌زنه؛ با اون لبهای برجسته و چشم‌های درشتش. موهای فرفری‌اش مثل یک قارچ بزرگ دور سرش را گرفته. مثل تیپهای دههء شصت و هفتاد اروپا که الان همه جا مد شده. فرقش با اون موقع‌ها این هست که دختر‌ها برهنه‌تر شدن. مثل همین دختر سیاهپوست که از این لباسهای نازکِ نخی پوشیده که یک طرف شونه‌اش تا بالای سینه و روی بازو، باز هست. کلَن الان مدِ دهۀ هشتاد تو بورسه. اینقدر بازارش داغ هست که فرانسوا هولاند رای بیاره. و البته من این مد را از مدهای دههء هشتاد و نود بیشتر می‌پسندم. پس خوب به دختر نگاه می‌کنم. ویرجینیا ولف که انگار چیزی که می‌خواست را از توی کیفش پیدا کرده، به حالت قبلیش بر می‌گرده و مثل سربازهای تخت جمشید می‌لۀ قطار را محکم می‌گیره. ولی من هنوز نمی‌تونم صورتش را ببینم. روی پنجه‌های پاهام بلند می‌شم و نگاهی به اطراف می‌ندازم. همهء مسافر‌ها هنوز دارن به ناکجا نگاه می‌کنن. حتمن دارن به روز سخت کاری‌ای که در پیش دارن فکر می‌کنن. شاید هم نه. دیگه به ایستگاه رسیدیم. با تکانی که به خودم می‌دم، به ویرجینیا ولف می‌فهمونم که باید پیاده بشم. خودش را تا جایی که می‌شه به می‌له می‌چسبونه و فضای اندکی بین کتف‌های کشیدهء جوونِ کتاب خون و شونه‌های باریکِ ویرجینیا پیدا می‌شه تا من فضایی برای بیرون رفتن پیدا کنم. از روزنۀ پشت ویرجینیا ولف هم می‌گذرم. موهای گوله شدۀ پشت سرش به گونۀ چپم ساییده می‌شه و بوی عطر شامپوش کاملا دماغم را پر می‌کنه. از بین شانه‌های مسافرهای روبرویی هم رد می‌شم. شونه‌ام به شونهء برهنۀ دختر سیاه پوست ساییده می‌شه و از قطار پیاده می‌شم. آهنگ عوض شده و الان «رستاک» داره می‌خونه: تنم می‌لرزه و می‌ری هواسِت نیســــــت. هوامُ کام می‌گیری هواست نیســــــت. هواسم هستُ می‌میرم هواست نیســـــت. کنارت اوج می‌گیرم هواست نیــــست. نوشته ویرجینیا وولف در قطارِ ناکجا – ۱۳۹۲ اولین بار در روح‌سـوار پدیدار شد.
2013-04-2500 minRooh Cast (All podcasts)2008-07-0700 minRooh Cast (All podcasts)2008-02-1200 minRooh Cast (All podcasts)2008-01-2500 min